การสนับสนุนทุนวิจัย | ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ (ศจย.)

    การวิจัย คือ การแสวงหาเพื่อให้ได้ความรู้ใหม่ได้คำตอบในการแก้ไขปัญหาหรือให้ได้มาซึ่งกฎเกณฑ์ ทฤษฏีใหม่ โดยมีระบบขั้นตอนอย่างชัดเจน รวมถึงการใช้ข้อมูลที่เป็นข้อเท็จจริงในการสรุปอย่างตรงไปตรงมา ไม่ว่าจะเป็นการวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์ หรือการวิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ ล้วนมีความสำคัญเป็นการสร้างประโยชน์ให้กับมนุษย์และสังคมอย่างมากเนื่องจากสิ่งต่างๆ รอบๆ ตัวเรานั้นได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง มีความเป็นอยู่ในสังคมอย่างมีความสุข สร้างการเรียนรู้ให้แก่มนุษย์และเกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นก็เพราะมี “การวิจัย”
    ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ (ศจย.) จึงเล็งเห็นและได้ให้ความสำคัญในการวิจัย ซึ่งมีวัตถุประสงค์ คือ สนับสนุนการสร้างงานวิจัยและสนับสนุนนักวิจัยเพื่อการควบคุมยาสูบ อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะงานวิจัยที่มีผลนำไปสู่การผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่สามารถประยุกต์นำไปสู่นโยบายระดับประเทศ และงานวิจัยที่นำไปสู่การรณรงค์ภาคส่วนในสังคมเพื่อตอบสนองต่อการควบคุมยาสูบของประเทศไทย โดยอิงกรอบอนุสัญญาเพื่อการควบคุมยาสูบขององค์การอนามัยโลก (Framework Convention on Tobacco Control WHO: FCTC) ภายใต้บริบทของสังคมไทย
    ทั้งนี้ประเด็นวิจัยที่ ศจย. ให้ความสำคัญในช่วง พ.ศ.2552-2554 มี 8 กรอบประเด็นคำถามการวิจัยที่สำคัญในการควบคุมยาสูบโดยได้ทำการวิเคราะห์แล้วเห็นว่าเป็นสิ่งที่ต้องการองค์ความรู้เพื่อนำมาใช้ในการควบคุมยาสูบ ซึ่งสรุปส่วนขาดขององค์ความรู้ได้ ดังต่อไปนี้

1.การเฝ้าระวังสถานการณ์ ได้แก่ ระบบการเฝ้าระวังในระดับจังหวัด ระบบเชื่อมโยงข้อมูลระดับชาติ ข้อมูลตามตัวชี้วัดในระบบเฝ้าระวังที่ขาดหายไป วิธีการคำนวณ ปริมาณยาสูบหน่วยกรัมที่บริโภคต่อหัวประชากร
2.การแก้ปัญหาการบริโภคยาสูบโดยใช้มาตราการทางภาษีและการรับมือภาวะคุกคามที่มาจากการค้าเสรี ได้แก่ การศึกษาผลกระทบการขึ้นภาษียาเส้น วิธีการหรือมาตรการทางการค้าที่เหมาะสมในการดำเนินการกับระบบและกลไกการตรวจสอบการแจ้งราคานำเข้าต่ำของบุหรี่ต่างประเทศ สิ่งที่คุกคามการควบคุมยาสูบของโลกและของประเทศไทยในแง่มุมการค้าเสรีระหว่างภูมิภาค ภูมิภาคกับประเทศไทย และประเทศต่างๆกับประเทศไทย
3.รูปแบบการบูรณาการการเลิกบุหรี่ ได้แก่ รูปแบบการบูรณาการบริการการเลิกบุหรี่ในระดับต่างๆ ต้นทุนของการจัดบริการ และประมาณการค่าใช้จ่ายต่อปีสำหรับผู้ป่วยในระบบประกันสุขภาพแต่ละระบบ รวมทั้งการพัฒนาประสิทธิภาพสายเลิกบุหรี่ทางโทรศัพท์ (Quit line) และหาปัจจัยที่นำไปสู่การเลิกบุหรี่ ตลอดจนปัจจัยที่ทำให้ผู้ที่หยุดสูบบุหรี่กลับมาสูบบุหรี่อีกครั้ง
4.การควบคุมผลิตภัณฑ์รูปแบบต่างๆ ของยาสูบ ได้แก่ มาตรการ วิธีดำเนินการ รวมถึงปัญหาและอุปสรรคในการควบคุมช่องทางการเผยแพร่ผลิตภัณฑ์รูปแบบต่าง ๆ ของยาสูบ
5.การสื่อสารเพื่อปรับเปลี่ยนสังคมและพฤติกรรมที่มีเป้ามหมายเพื่อป้องกันมิให้มีผู้สูบบุหรี่ หน้าใหม่ ได้แก่ สื่อในการควบคุมพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของกลุ่มเยาวชน ทัศนคติของผู้มีอิทธิพลต่อจิตใจของฅนในสังคม กลยุทธ์การสื่อสารตลอดจนการสื่อสารข้อมูลองค์ความรู้กับกลุ่มผู้บังคับใช้กฎหมาย กลุ่มนักการสาธารณสุข และจากหน่วยงานที่ทำงานวิจัยและจัดการความรู้ไปสู่หน่วยงานที่ปฏิบัติโดยตรงกับกลุ่มสังคม การรับกลยุทธ์การสื่อสารการตลาดในแบบต่างๆในอุตสาหกรรมบุหรี่ พฤติกรรมของผู้อุปถัมภ์เด็กกำพร้ามีผลต่อการเป็นนักสูบบุหรี่ของเด็ก สถานการณ์การขายบุหรี่รูปแบบใหม่ให้แก่เด็กและเยาวชน
6.การควบคุมการบริโภคบุหรี่มวนเอง ได้แก่ กลยุทธ์ของธุรกิจบุหรี่มวนเอง กลไกของรัฐและกฎหมายในการควบคุมบุหรี่มวนเอง
7.การประเมินประสิทธิภาพมาตราการและนโยบาย ได้แก่ การเพิ่มสมรรถนะระบบการควบคุมยาสูบควรทำอย่างไรในช่วง 3 ปี การจัดทำข้อมูลเพื่อประเมินผลตาม 8 ยุทธศาสตร์ของแผนควบคุมยาสูบแห่งชาติ และการประเมินโครงการ หรือนโยบายควบคุมยาสูบต่างๆ
8.การควบคุมยาสูบในสถานศึกษา ได้แก่รูปแบบสื่อในโรงเรียนที่จะช่วยให้เยาวชนไม่สูบบุหรี่ การบังคับใช้กฎหมายค้าครองผู้ไม่สูบบุหรี่ในโรงเรียนและกฎหมายควบคุมการจำหน่ายยาสูบบริเวณรอบโรงเรียน ลักษณะของกิจกรรมของโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพที่ช่วยป้องกันการติดบุหรี่ ]ลักษณะที่มีประสิทธิภาพของรูปแบบการบริการเลิกบุหรี่ในโรงเรียน ข้อมูลของนักเรียนที่สูบบุหรี่ในโรงเรียน จำนวนที่ได้รับการบริการเลิกบุหรี่และจำนวนที่เลิกบุหรี่ได้สำเร็จ ระบบการรายงานสถานการณ์การสูบบุหรี่ในโรงเรียนที่ถูกต้องควรเป็นอย่างไร มีหน่วยงานใดบ้างที่เกี่ยวข้องในการใช้ข้อมูล ระบบเฝ้าระวังในโรงเรียน จะช่วยป้องกันการสูบบุหรี่ในโรงเรียนได้หรือไม่ อย่างไร